این منظر بین ستاره ی که در اثر باد یک ستاره بزرگ دمیده شده برای ما زمینیان خیلی شکل آشنا دارد. این جسم که تحت نام (NGC 7635) فهرست شده بخاطر شکل ظاهری اش سحابی حباب هم نامیده میشود. با اینکه خیلی لطیف و نازک به نظر میرسد، اما قطر این حباب (10 سال نوری) نشانه ی از یک پروسه جابرانه و سخت در این فضای بین ستاره ی را بازگو میکند. در قسمت بالایی و کمی به سمت راست مرکز حباب یک ستاره داغ نوع O وجود دارد که چند صد هزار بار داغتر و درخشان تر و حدود 45 بار سنگین تر از خورشید ماست. باد تند بین ستاره ی و تابش های شدید این ستاره، ساختار گاز های داغ و درخشان را در برابر مواد متراکم و چگال اطراف یک ابر مولیکولی باد نموده. سحابی حباب با زیبایی فریبنده در جهت صورت فلکی ذات الکرسی (خداوند نشته بر کسی) قرار و حدود 11 هزار سال نوری از ما فاصله دارد. بخاطر تهیه چنین تصویر صاف و نشان دادن تابش اتم های سلفر، هیدروژن و اکسیژن به رنگ سرخ، سبز و آبی فام از یک قاب رنگ ...

با اعلام این کشف شمار کلی سیارات کشف شده به 472 سیاره میرسد... اخترشناسان یک ستاره خورشید مانند را یافته اند که چندین سیاره بدور او در گردش اند و این میتواند شبیه ترین منظومه ستاره ی مانند منظومه شمسی ما باشد. اخترشناسان اروپایی که این منظومه را کشف کرده اند میگویند که حد اقل پنج سیاره بدور یک ستاره بنام (HD 10180) در گردش اند که بر اساس شواهد دو سیاره دیگر نیز میتواند عضو این خانواده باشد. در صورت تائید حتمأ یکی از این سیارات کمترین جرمی را خواهد داشت که تا کنون کشف شده است. به گفته کریستوفر لوفیس سرپرست این تیم تحقیقاتی " ما خانواده ی را کشف نمودیم که به منظومه خود ما بسیار شباهت دارد. واقعیت مهم دیگر با توجه به این کشف این است که به عصر جدیدی در کشف و جستجوی سیارات بیرونی وارد می شویم؛ یعنی مطالعه منظومه های سیاره ی پیچیده و نه فقط مطالعه یک سیاره. مطالعه حرکت سیارات در یک منظومه جدید تقابل گرانشی پیچیده ی را میان سیارات نشان میدهد ...

تصویر واقعی یک منظومه در حال رشد...اخترشناسان توانستند برای اولین بار با دقت صفحه ی از گرد و غبار را بدور یک ستاره نوزاد ببینند. با انجام این رصد چنان شواهد محکمی بدست آمد که نشان میدهد ستاره های سنگین هم مانند برادران کوچک خود به همین گونه متولد میشوند و بلاخره بحث و اختلاف نظر طولانی بر سر این مسئله به پایان رسید. این تصویر هنری نشان میدهد که صفحات گرد و غبار تا چه اندازه عظیم و بزرگ می باشند.این صفحه روشن یا درخشان حدود 130 بار بزرگتر از فاصله زمین و خورشید وسعت دارد و جرم آن برابر با جرم خود ستاره نوزاد در وسط است که به گونه دیگر 20 مرتبه بیشتر از جرم خورشید ما. قسمت درونی صفحه خالی از گرد و غبار است.    بخاطر داشته باشید که حدود 5 میلیارد سال قبل از امروز منظومه شمسی هم به همین روش از سحابی عظیمی متولد شده است.برای دیدن تصویر بزرگتراینجا را کلیک کنید.